The Flight

برداشتی از یک اتقاق

زمانی که در خبرها خواندم هواپیمای ارباس A320 شرکت هواپیمائی Northwest حدود ۱۵۰ مایل از مقصد خود فاصله گرفته و حتی به پیام ها و هشدار های مراقبت پرواز پاسخ نداده باور این نکته که خدمه پرواز برای بیش از یک ساعت از پرواز خود غافل بودند عجیب بود.
خلبانان این پرواز ادعای خواب بودن در طول مدت پرواز را نپذیرفته اند و صحبت در مورد مسائل شرکت Northwest را علت بی توجهی خود عنوان کرده اند.

با جستجو بیشتر در اینترنت، و خواندن خبرهای دیگری که در مورد خواب بودن خدمه پروازی نظیر آنچه در سال گذشته برای شرکت Go! Airlines اتفاق افتاده بود به این نکته رسیدم که عدم رعایت دستورالعمل هایی نظیر Sterile Cockpit Rule و یا نداشتن شرایط جسمی و روحی مناسب برای انجام پرواز، همچنان یکی از تحدیدات بزرگ ایمنی پرواز ها محسوب می شود و با وجود تلاش های بسیاری که برای بالا رفتن سطح آگاهی از سوی محافلی نظیر Flight Safety Foundation صورت گرفته، هنوز بسیاری از افراد شاغل در صنعت هوانوردی این مسئله را مهم قلمداد نمی کنند.

گاهی در فیلم های (مستند) کوتاهی که هنگام فرود هواپیماها از داخل کابین خلبان گرفته شده، مشاهده کردم که خدمه پرواز با یکدیگر و یا حتی با فیلمبردار مشغول صحبت (غیر ضروری) هستند که این خود باعث عدم توجه و کاهش هوشیاری نسبت به شرایط پروازی می شود.

به نظر من زمانی که انجام کاری برای انسان تکراری (روتین) می شود، بطور ناخودآگاه از شدت آگاهی و هوشیاری انسان نسبت به آن کاسته می شود. شاید یکی از دلایل بروز سانحه در میان خلبانان با تجربه همین مسئله باشد.

Flight Safety Foundation در این خصوص نکات مهم و قابل توجهی ارائه داده است که در آینده به آن خواهم پرداخت.

- مدتی بود این وبلاگ بروز نشده بود… از دست دادن عزیزی که هنوز رفتن او را باور ندارم یکی از دلایل این موضوع است.
- از اینکه نظرات برخی دوستان پاک شده عذرخواهی می کنم.(به خاطر مشکلات فنی و نصب سیستم Anti-Spam)